Էդգար Ալեքսանյանի ուսումնական բլոգ

wa are swiming.

are wa swiming.

wa now swiming

«Գործողություններ բազմանիշ թվերով» .

3, 6, 8, 7, 1, 9 թվանշաններով կազմել բոլոր հնարավոր թվային միացությունները, կարդալ դրանք, համեմատել թվերը։

Продолжить чтение «Ընտրովի մաթեմատիկա11.02.2020»

Խնդիր 1

Հավաքածուի մեջ կա 32 խորանարդ

4 անգամ պակաս բուրգ և

17 ուղղանկյունանիստ

Դրանցից 32-ը պլաստմասսայե են, իսկ մյուսները՝  փայտյա; Քանի՞ փայտյա առարկա կա հավաքածույում:

32:4=8

32+8+17=57

57-32=25

Լրացրո՛ւ բաց թողնվածները.

2000, 2100, 2200, 2300, 2400, 2500, 2600, 2700, 2800, 2900, 3000

320000, 32100, 32200, 32300, 32400, 32500, 32600, 32700, 32800, 32900,33000

532000, 532100, 532200, 532300, 532400, 532500, 532600, 532700, 532800, 532900, 533000

Համեմատի՛ր.

80սմ 5մմ > 70սմ 6մմ

27դմ 6սմ  > 25դմ 8սմ

54մ 60սմ < 54մ 90սմ

35 կգ 500գ > 32կգ 600գ

5տ 450կգ < 8տ 300կգ

5կգ 600գ > 4կգ 800գ

Կատարիր գործողությունները՝

3 հազ. + 4 հազ.7 հազար

37 հազ.+124 հազ.161 հազար

26 հազ. -5 հազ.21 հազար

213 հազ.+624 հազ.837 հազար

3000+3000=6000

205000+25000=230000

109000-9000=100000

204000-104000=100000

5×1000=5000

27×1000=27000

322×1000=322000

168×1000=168000

Խնդիր 1

Արամն ուներ 340 դրամ, իսկ Նարեն՝ 470 դրամ; Նրանք 560 դրամով գնեցին գնդակ: Որքա՞ն դրամ մնաց նրանց մոտ:

Լուծում

340+470=810

810-560=250

Պատ.՛250

Խնդիր 2

Խանութը ստացավ երկու մեքենա կարտոֆիլ: Մի մեքենայում կար 420 կգ, իսկ մյուսում՝ 560 կգ: Դրանից 680 կգ վաճառվեց: Որքա՞ն մնաց խանութում:

Լուծում

420+560=980

980-680=300

Պատ.՛300

Կարդա՛ առաջին աղյուսակը և դրան հետևելով՝ լրացրու երկրորդը:

Նախորդ կլոր հազարյակը	Թիվը	Հաջորդ կլոր հազարյակը
2000	2547	3000
7000	7856	8000
42000	42751	43000
354000	354173	355000

Նախորդ կլոր հազարյակը	Թիվը	Հաջորդ կլոր հազարյակը
3000	3654	4000
8000	8547	9000
36000	36789	37000
57000	57847	58000
365000	365284	366000

She can play batminton very well.

Can she batminton very well?

Jack rides a bicycle in the yard.

Do jack ribe a bicycle in the yard?

We often play hide-and-seek.

Do ofwe play hide-and-seek

Robert is a good hocey player.

Do Robert is a good hokey player?

Linda can skip well.

Can Linda skip well?

Լինում է մի սար,
Էն սարում մի ծառ,
Էն ծառում փչակ,
Փչակում մի բուն, 

Բնում երեք ձագ,
Ու վրեն Կըկուն։ 
— Կո՛ւկու, կո՛ւկու, իմ կուկուներ, 
Ե՞րբ պիտի դուք առնեք թևեր,
      Թռչե՜ք, գնաք, 
      Ուրախանաք…
Երգում էր մարիկ Կկուն. 
Մին էլ, ըհը՛, Աղվեսն եկավ.
      — Էս սարը իմն է,
      Էս ծառը իմն է, 
      Ծառում փչակ կա,
      Փչակում՝ մի բուն,
      Էս ո՞վ է եկել
      Տիրացել թաքուն։ 
Ախ դու Կկու, հիմա՛ր Կկու, 

Քանի՞ փոքրիկ ձագ ունես դու։
— Երեք հատ ձագ, աղա Աղվես։
— Երեք հատ ձագ ցույց կտամ քեզ։ 
Ու չե՞ս ասել, դու, անամոթ,
Մինը ծառա ղկես ինձ մոտ։ 

Ձգի շուտով մի հատը ցած, 
Թե չէ՝ կացինս հրեն սրած,
      Գնամ բերեմ,
      Ծառը կտրեմ…
      — Վա՜յ, չկտրես,

Աստված սիրես,
      Էս մինն ահա 
      Տար քեզ ծառա, 
      Միայն թե էդպես 
      Մի ջնջիլ մեզ 

Բնով–տեղով,
      Ամբողջ ցեղով։ 
Խնդրեց մարիկ Կկուն ու ձագերից մինը ձգեց ներքև։ 
Աղվեսը՝ հա՛փ, առավ գնաց։
      — Վայ–վա՜յ, դու–դո՜ւ, 

Իմ լավ կուկու.
      Ո՞ր սև սարում, 
      Ո՞ր անտառում, 
      Ո՞ր թփի տակ 
      Կորար մենակ… 

Վայ–վա՜յ, դու–դո՜ւ,
      Իմ խեղճ կուկու… 
Լաց էր լինում մարիկ Կկուն, մին էլ, ըհը՛, Աղվեսը ետ եկավ։
      — Էս սարը իմն է, 

Էս ծառը իմն է,
      Ծառում փչակ կա, 
      Փչակում՝ մի բուն, 
      Էս ո՞վ է եկել 
      Տիրացել թաքուն։ 

Ախ դու Կկու, հիմար Կկու, 
Քանի՞ փոքրիկ ձագ ունես դու:
— Երկու հատ ձագ, աղա Աղվես:
— Երկու հատ ձագ ցույց կտամ քեզ:
Ա՛խ, չարամիտ դու ավազակ,

Ի՜նչ խաբար է, երկո՜ւ հատ ձագ.
Ի՜նչ, ուզում էս էստեղ զոռով
Լցնես ամբողջ կկուներո՞վ…
Ձգի շուտով մի հատը ցած,
Թե չէ՝ կացինս հրեն սրած,

Գնամ բերեմ,
      Ծառը կտրեմ…
      — Վա՜յ, չկտրես,
      Աստված սիրես,
      Էս էլ առ տար,

Ու թող դադար՝
      Վերջինը գեթ
      Մնա ինձ հետ…
Աղաչեց մարիկ Կկուն ու երկրորդ ձագն էլ ձգեց ներքև:
Աղվեսը՝ հա՛փ, էս էլ առավ ու գնաց:

— Վայ-վա՜յ, վույ-վո՜ւյ,
      Ընչի՞ համար
      Եկա ես սար,
      Բուն շինեցի,
      Ձագ հանեցի…

Աղվեսն եկավ,
      Տարավ, կերավ,
      Երկու, երկու,
      Կուկու… կուկու…
      Լաց էր լինում մարիկ Կկուն:

Էս միջոցին — ղա՜, ղա՜, ղա՜, Ագռավն անց էր կենում
էն կողմերով: Լսեց Կկվի լացի ձայնը:
      — Էդպես տխուր ու զարհուրիկ
      Ի՞նչ ես լալիս, Կկու քուրիկ:
      — Ինչպես չլամ, ա՛ սանամեր.

Աղվեսն եկավ էն սրտամեռ,
      Գլխիս էսպես փորձանք բերավ,
      Ձագուկներըս տարավ, կերավ:
      — Վո՜ւյ իմ աչքին, անխելք Կըկու,
      Ինչպես իզուր խաբվել ես դու

Սուտ խոսքերից չար Աղվեսի:
      Ոն՜ց թե սարը իմն է՝ կասի:
      Ո՞վ է տըվել էն լրբին սար.
      Սարն ամենքիս է հավասար…
      Ո՞վ կթողնի վեր կենա նա

Ամբողջ սարին գա տիրանա,
      Անունը տա սրած կացնի,
      Սրան-նրան սուտ վախեցնի,
      Ու մինն էսօր, մյուսը—երեկ,
      Ձագեր տանի, ուտի մեկ-մեկ…

Սև գրողի էն տարածին
      Ո՞վ է տվել սրած կացին:
      Մին էլ որ գա ու սպառնա,
      Մի՛ վախենա, քշի գնա:
      Էսպես ասավ Ագռավն ու թռավ գընաց: Ահա կրկին

Աղվեսն եկավ:
      — Էս սարը իմն է,
      Էս ծառը իմն է…
      Հազիվ էր ասել, Կկուն բնից գլուխը հանեց՝
— Սուտ ես ասում, դու խաբեբա,

Անխիղճ գազան, անկուշտ, ագահ:
Ո՞վ է տվել էստեղ քեզ սար,
Սարն ամենքիս է հավասար:
Ի՜նչ ես եկել սուտ տեր դարձել,
Ես էլ հիմար՝ ճիշտ եմ կարծել,

Ձագուկներըս տըվել եմ քեզ…
Կորի՛, գընա, դու չար Աղվես,
Հերիք ինչքան սուտ ես ասել.
Հիմի գիտեմ, չեմ վախում էլ.
Կացին չունես ծառը կտրես:

— Ո՞վ ասավ քեզ:
      — Ագռավն ասավ:
      — Ագռա՞վը, լա՜վ:
Ու Ագռավի վրա բարկացած Աղվեսը պոչը քաշեց, հեռացավ: Գնաց մի դաշտում սուտմեռուկի տվավ, վեր ընկավ, իբրև թե սատկել է: Ագռավն էլ կարծեց՝ իրավ սատկել է, թռավ եկավ վրեն իջավ, որ աչքերը հանի:
Աղվեսը՝ հա՛փ, հանկարծ բռնեց:
      — Ղա՜-ղա՜, ղա՜-ղա՜,
      Աղվես աղա…

— Ա՛յ դու կռավան չարալեզու,
Ո՜նց թե Կկվին ասել ես դու,
Թե ես կացին չունեմ սրած…
Կացին չունե՜մ… դե՜ հիմի կա՛ց…
— Վա՜յ, քեզ մեղա,

Աղվես աղա,
Ես եմ ասել, չեմ ուրանամ,
Ինձ քրքըի, ինձ կեր հում-հում,
Տո՛ւր ինչ պատիժ սիրտդ կուզի,
Բայց մի վերջին խոսքս լսի:

Ես էն սարում, հենց դեմ ու դեմ,
Էնպես մի թանկ պահուստ ունեմ,
Որ չես գտնի դու քո օրում
Ոչ մի թառում կամ անտառում:
Ընչի՞ համար էն ահագին

Գանձը կորչի հողի տակին:
Արի գնանք, հանեմ տամ քեզ,
Էնքան ուտե՜ս, էնքան ուտե՜ս…
Թե չլինի ու սուտ դուրս գամ,
Ես հո էստեղ միշտ կամ ու կամ…

— Գնա՛նք, ասավ Աղվեսը: Թե կլինի, շատ լավ,
թե չի լինի, էլի քեզ կուտեմ:
Գնացին:
      Վերևից թռչելիս Ագռավը նկատել էր, որ մի թփում
պառկած էր գյուղացու շունը: Աղվեսին տարավ, տարավ,

դուրս բերավ ուղիղ էն թփի վրա:
      — Ա՛յ, ասեց. էս թփումն է իմ պահուստը:
      Աղվեսն ագահ վրա ընկավ թփին. շունը վեր
թռավ, կոկորդից բռնեց ու դրեց տակին: Աղվեսը
խեղդվելով սկսավ խռխռալ.

— Ա՜խ, ե՜ս… ա՜խ, ե՜ս…
      Զգույշ Աղվես,
      Փորձանքի մեջ
      Ընկնեմ էսպե՜ս…
      Ա՜խ, անիրա՜վ

Դու սև Ագռավ…
      — Ինչքան էլ որ լինիս զգույշ,
      Չարի համար թե վաղ, թե ուշ,
      Էդ է պահված, Աղվես աղա,
      Ղա՜, ղա՜, ղա՜, ղա՜… Պատասխանեց Ագռավն ու թռավ:

Հարցեր և առաջադրանքներ

1. Քանի՞ հերոս կա հեքիաթում: Թվարկի՛ր նրանց անունները:

Մարիկ Կկու,երեք հատ փոքրիկ Կկու,շուն,աղվես և ագռավ

• Գրի՛ր ընդգծված բառերի հականիշները կամ  հոմանիշները:

Ուրախանալ-տխրել

Հիմար-խելացի

Փոքրիկ-մեծ

Անամոթ-ամոթխաց

Բերեմ-տանեմ

Խնդրել-աղաչել

Ներքև-վերեվ

Թաքուն-բացահայտ

Սպառնա-խնդրել

Վախենալ-անվախ

Խաբեբա-ճշտախոս

Սուտ-ճիշտ

Բարկացած-ջղայնանալ

Հեռացավ-մոտեցավ

Ահագին-քիչ

Ագահ-աչքածակ

• Անծանոթ բառերը բացատրի՛ր, օգտվի՛ր առցանց բառարանից:

Փչակ- Ծառի բնի մեջ փտումից՝ քայքայումից առաջացած խոռոչ:

Աղա- Ազնվական, բարձր դասի պատկանող անձ

Խռխռալ- Կոկորդից խռպոտ՝ խուլ աղմուկ հանել (շնչահեղձ լինելուց)

• Հեքիաթը կկվի անունից համառոտ պատմի՛ր:

• Նշի՛ր հեքիաթի ամենաուրախ հատվածը:
• Շունը վեր թռավ, կոկորդից բռնեց ու դրեց տակին: Աղվեսը
• խեղդվելով սկսավ խռխռալ.

• Նշի՛ր հեքիաթի ամենատխուր հատվածը:

Ձգի շուտով մի հատը ցած, 
Թե չէ՝ կացինս հրեն սրած,
      Գնամ բերեմ,
      Ծառը կտրեմ…
      — Վա՜յ, չկտրես,

Աստված սիրես,
      Էս մինն ահա 
      Տար քեզ ծառա, 
      Միայն թե էդպես 
      Մի ջնջիլ մեզ 

Բնով–տեղով,
      Ամբողջ ցեղով։ 
Խնդրեց մարիկ Կկուն ու ձագերից մինը ձգեց ներքև։ 


• Ինչպիսի՞ մայրիկ էր կկուն:
• Մայրիկ կկուն վախկոտ եր և բարի:

• Ինչպիսի՞ն էր աղվեսը:ծ
• Աղվեսը խորամանկ էր չար էր և խաբեբա:
• Աղվեսին նամակ գրի՛ր:
• Աղվես խաբեբա մի եղի չար մի եղի և մի չարչարի ուրիշներին:
•  Կկվի անունից շանը նամակ գրի՛ր և շնորհակալություն հայտնի՛ր նրան:
• Շնաորակալություն շուն դու ինձ փրկեցիր:
• Նոր ավարտ հորինի՛ր հեքիաթի համար:

Կարտոֆիլով լի 3 պարկերը միասին կշռում են 158 կգ; Առաջինը 55 կգ է; Երկրորդը՝ 5 կգ-ով պակաս է առաջինից; Երրորդը քանի՞ կիլոգրամով է ավել երկրորդից;

55-5=50

55+50=105

158-105=53

53-50=3

Ուշադիր կարդա՛ խնդիրը, խնդրի լուծման հարցաշարը, լուծման ձևը և լուծի՛ր մյուս երկու խնդիրները;
Հայկը, Սեդան ու Նոյը միասին հավաքեցին 850 գ ելակ; Հայկը հավաքեց 250 գ, իսկ Սեդան հավաքեց 280 գ; Թոմը Սեդայից որքանո՞վ ավելի ելակ հավաքեց;
Խնդրի լուծման հարցաշար՝
Որքա՞ն ելակ հավաքեցին Հայկն ու Սեդան Լուծում՝
850-250-280=320
320-280=40
Պատ՝ 40 գ-ով;
միասին;
Որքա՞ն ելակ հավաքեց Թոմը;
Թոմը Սեդայից որքանո՞վ է ավելի հավաքել;
Խնդիր 1
Կարտոֆիլով լի 3 պարկերը միասին կշռում են 148 կգ; Առաջինը 45 կգ է; Երկրորդը՝ 6 կգ-ով պակաս է առաջինից; Երրորդը քանի՞ կիլոգրամով է ավել երկրորդից;
45-6=39
148-45-39=64
45+39=84
84+64=148
Խնդիր 2
Ցորենով լի 3 պարկեր միասին կշռում են 152 կգ; Առաջինը 45 կգ է; Երկրորդը 8 կգ-ով ավելի է առաջինից; Երրորդը քանի՞ կիլոգրամով է ավելի առաջինից;
45+8=53
45+53=98
152-98=54
54-45=9
Կարդա՛՝ ասելով նաև բաց թողած թվերը;
ա/ 211, 221, 231,241,251,261,271,281,291
բ/ 3211, 3221, 3231,3241,3251,3261,3271,3281,3291
գ/ 53211, 53221, 53231,53241,53251,53261,53271,53281,53291
դ/ 653211, 653221, 653231,653241,653251,653261,653271,653281,653291
Լրացրո՛ւ աղյուսակը:
Նախորդ կլոր հարյուրյակը Թիվը Հաջորդ կլոր հարյուրյակը
780 782 790
3560 3562 3570
56360 56363 56370
326540 326545 326550
789650 789654 789660
23400 23401 23410
6800 6808 6810

Գրի՛ր տրված թվից 5-ով մեծ և 5-ով փոքր թվերը;
9518, 9523, 9528
7495, 7500, 7505
62354, 62359, 62364
999994,99999,100004
142326, 142331, 142336
998995, 999000, 999005

Չարի վերջը

Հովհաննես Թումանյան

Լինում է մի սար,
Էն սարում մի ծառ,
Էն ծառում փչակ,
Փչակում մի բուն, 

Բնում երեք ձագ,
Ու վրեն Կըկուն։ 
— Կո՛ւկու, կո՛ւկու, իմ կուկուներ, 
Ե՞րբ պիտի դուք առնեք թևեր,
      Թռչե՜ք, գնաք, 
      Ուրախանաք…
Երգում էր մարիկ Կկուն. 
Մին էլ, ըհը՛, Աղվեսն եկավ.
      — Էս սարը իմն է,
      Էս ծառը իմն է, 
      Ծառում փչակ կա,
      Փչակում՝ մի բուն,
      Էս ո՞վ է եկել
      Տիրացել թաքուն։ 
Ախ դու Կկու, հիմա՛ր Կկու, 

Քանի՞ փոքրիկ ձագ ունես դու։
— Երեք հատ ձագ, աղա Աղվես։
— Երեք հատ ձագ ցույց կտամ քեզ։ 
Ու չե՞ս ասել, դու, անամոթ,
Մինը ծառա ղկես ինձ մոտ։ 

Ձգի շուտով մի հատը ցած, 
Թե չէ՝ կացինս հրեն սրած,
      Գնամ բերեմ,
      Ծառը կտրեմ…
      — Վա՜յ, չկտրես,

Աստված սիրես,
      Էս մինն ահա 
      Տար քեզ ծառա, 
      Միայն թե էդպես 
      Մի ջնջիլ մեզ 

Բնով–տեղով,
      Ամբողջ ցեղով։ 
Խնդրեց մարիկ Կկուն ու ձագերից մինը ձգեց ներքև։ 
Աղվեսը՝ հա՛փ, առավ գնաց։
      — Վայ–վա՜յ, դու–դո՜ւ, 

Իմ լավ կուկու.
      Ո՞ր սև սարում, 
      Ո՞ր անտառում, 
      Ո՞ր թփի տակ 
      Կորար մենակ… 

Վայ–վա՜յ, դու–դո՜ւ,
      Իմ խեղճ կուկու… 
Լաց էր լինում մարիկ Կկուն, մին էլ, ըհը՛, Աղվեսը ետ եկավ։
      — Էս սարը իմն է, 

Էս ծառը իմն է,
      Ծառում փչակ կա, 
      Փչակում՝ մի բուն, 
      Էս ո՞վ է եկել 
      Տիրացել թաքուն։ 

Ախ դու Կկու, հիմար Կկու, 
Քանի՞ փոքրիկ ձագ ունես դու:
— Երկու հատ ձագ, աղա Աղվես:
— Երկու հատ ձագ ցույց կտամ քեզ:
Ա՛խ, չարամիտ դու ավազակ,

Ի՜նչ խաբար է, երկո՜ւ հատ ձագ.
Ի՜նչ, ուզում էս էստեղ զոռով
Լցնես ամբողջ կկուներո՞վ…
Ձգի շուտով մի հատը ցած,
Թե չէ՝ կացինս հրեն սրած,

Գնամ բերեմ,
      Ծառը կտրեմ…
      — Վա՜յ, չկտրես,
      Աստված սիրես,
      Էս էլ առ տար,

Ու թող դադար՝
      Վերջինը գեթ
      Մնա ինձ հետ…
Աղաչեց մարիկ Կկուն ու երկրորդ ձագն էլ ձգեց ներքև:
Աղվեսը՝ հա՛փ, էս էլ առավ ու գնաց:

— Վայ-վա՜յ, վույ-վո՜ւյ,
      Ընչի՞ համար
      Եկա ես սար,
      Բուն շինեցի,
      Ձագ հանեցի…

Աղվեսն եկավ,
      Տարավ, կերավ,
      Երկու, երկու,
      Կուկու… կուկու…
      Լաց էր լինում մարիկ Կկուն:

Էս միջոցին — ղա՜, ղա՜, ղա՜, Ագռավն անց էր կենում
էն կողմերով: Լսեց Կկվի լացի ձայնը:
      — Էդպես տխուր ու զարհուրիկ
      Ի՞նչ ես լալիս, Կկու քուրիկ:
      — Ինչպես չլամ, ա՛ սանամեր.

Աղվեսն եկավ էն սրտամեռ,
      Գլխիս էսպես փորձանք բերավ,
      Ձագուկներըս տարավ, կերավ:
      — Վո՜ւյ իմ աչքին, անխելք Կըկու,
      Ինչպես իզուր խաբվել ես դու

Սուտ խոսքերից չար Աղվեսի:
      Ոն՜ց թե սարը իմն է՝ կասի:
      Ո՞վ է տըվել էն լրբին սար.
      Սարն ամենքիս է հավասար…
      Ո՞վ կթողնի վեր կենա նա

Ամբողջ սարին գա տիրանա,
      Անունը տա սրած կացնի,
      Սրան-նրան սուտ վախեցնի,
      Ու մինն էսօր, մյուսը—երեկ,
      Ձագեր տանի, ուտի մեկ-մեկ…

Սև գրողի էն տարածին
      Ո՞վ է տվել սրած կացին:
      Մին էլ որ գա ու սպառնա,
      Մի՛ վախենա, քշի գնա:
      Էսպես ասավ Ագռավն ու թռավ գընաց: Ահա կրկին

Աղվեսն եկավ:
      — Էս սարը իմն է,
      Էս ծառը իմն է…
      Հազիվ էր ասել, Կկուն բնից գլուխը հանեց՝
— Սուտ ես ասում, դու խաբեբա,

Անխիղճ գազան, անկուշտ, ագահ:
Ո՞վ է տվել էստեղ քեզ սար,
Սարն ամենքիս է հավասար:
Ի՜նչ ես եկել սուտ տեր դարձել,
Ես էլ հիմար՝ ճիշտ եմ կարծել,

Ձագուկներըս տըվել եմ քեզ…
Կորի՛, գընա, դու չար Աղվես,
Հերիք ինչքան սուտ ես ասել.
Հիմի գիտեմ, չեմ վախում էլ.
Կացին չունես ծառը կտրես:

— Ո՞վ ասավ քեզ:
      — Ագռավն ասավ:
      — Ագռա՞վը, լա՜վ:
Ու Ագռավի վրա բարկացած Աղվեսը պոչը քաշեց, հեռացավ: Գնաց մի դաշտում սուտմեռուկի տվավ, վեր ընկավ, իբրև թե սատկել է: Ագռավն էլ կարծեց՝ իրավ սատկել է, թռավ եկավ վրեն իջավ, որ աչքերը հանի:
Աղվեսը՝ հա՛փ, հանկարծ բռնեց:
      — Ղա՜-ղա՜, ղա՜-ղա՜,
      Աղվես աղա…

— Ա՛յ դու կռավան չարալեզու,
Ո՜նց թե Կկվին ասել ես դու,
Թե ես կացին չունեմ սրած…
Կացին չունե՜մ… դե՜ հիմի կա՛ց…
— Վա՜յ, քեզ մեղա,

Աղվես աղա,
Ես եմ ասել, չեմ ուրանամ,
Ինձ քրքըի, ինձ կեր հում-հում,
Տո՛ւր ինչ պատիժ սիրտդ կուզի,
Բայց մի վերջին խոսքս լսի:

Ես էն սարում, հենց դեմ ու դեմ,
Էնպես մի թանկ պահուստ ունեմ,
Որ չես գտնի դու քո օրում
Ոչ մի թառում կամ անտառում:
Ընչի՞ համար էն ահագին

Գանձը կորչի հողի տակին:
Արի գնանք, հանեմ տամ քեզ,
Էնքան ուտե՜ս, էնքան ուտե՜ս…
Թե չլինի ու սուտ դուրս գամ,
Ես հո էստեղ միշտ կամ ու կամ…

— Գնա՛նք, ասավ Աղվեսը: Թե կլինի, շատ լավ,
թե չի լինի, էլի քեզ կուտեմ:
Գնացին:
      Վերևից թռչելիս Ագռավը նկատել էր, որ մի թփում
պառկած էր գյուղացու շունը: Աղվեսին տարավ, տարավ,

դուրս բերավ ուղիղ էն թփի վրա:
      — Ա՛յ, ասեց. էս թփումն է իմ պահուստը:
      Աղվեսն ագահ վրա ընկավ թփին. շունը վեր
թռավ, կոկորդից բռնեց ու դրեց տակին: Աղվեսը
խեղդվելով սկսավ խռխռալ.

— Ա՜խ, ե՜ս… ա՜խ, ե՜ս…
      Զգույշ Աղվես,
      Փորձանքի մեջ
      Ընկնեմ էսպե՜ս…
      Ա՜խ, անիրա՜վ

Դու սև Ագռավ…
      — Ինչքան էլ որ լինիս զգույշ,
      Չարի համար թե վաղ, թե ուշ,
      Էդ է պահված, Աղվես աղա,
      Ղա՜, ղա՜, ղա՜, ղա՜…

Պատասխանեց Ագռավն ու թռավ: 

Հարցեր և առաջադրանքներ

1. Քանի՞ հերոս կա հեքիաթում: Թվարկի՛ր նրանց անունները:

 1.շուն

 2.աղվես

3.ագռավ

4.կկու

• Գրի՛ր ընդգծված բառերի հականիշները կամ  հոմանիշները:

Ուախանալ-տխուր,հիմար-խելոք,փոքրիկ-մեծ,անամոթ-ամոթով,բերեմ-տանեմ

Խնդրեց-հրամայեց,ներև-վերև,տխուր-ուրախ,սպառնա-չսպառնալ,վախենալ-անվախ,խաբեբա-ճիշտ,սուտ-ճիշտ,

• Անծանոթ բառերը բացատրի՛ր, օգտվի՛ր առցանց բառարանից:
• Հեքիաթը կկվի անունից համառոտ պատմի՛ր:
• Նշի՛ր հեքիաթի ամենաուրախ հատվածը:
• Նշի՛ր հեքիաթի ամենատխուր հատվածը:
• Ինչպիսի՞ մայրիկ էր կկուն:
• Ինչպիսի՞ն էր աղվեսը:
• Աղվեսին նամակ գրի՛ր:
•  Կկվի անունից շանը նամակ գրի՛ր և շնորհակալություն հայտնի՛ր նրան:
• Նոր ավարտ հորինի՛ր հեքիաթի համար: