Էդգար Ալեքսանյանի ուսումնական բլոգ

1.Նկարագրել ջերմահաղորդականության երևույթը <<ցուցադրող>> փորձը:

Ջերմահաղորդականությունը ջերմափոխանակության一տեսակի ձև է, երբ ջերմությունը փոխանցվում է մարմինների միջև՝ առանց նյութի տեղաշարժի, նյութի մասնիկների տատանումների միջոցով։ Այս երևույթը առավել բնութագրական է պինդ մարմինների համար։

Փորձի նպատակ՝ ցույց տալ, որ մետաղները ջերմություն են հաղորդում մի կետից մյուսը՝ առանց շարժման։

• Երկար մետաղյա ձող (օրինակ՝ պղնձե կամ երկաթե)
• Փոքր մոմիկներ կամ մոմի կաթիլներ
• Ալեհավաք կամ սպիրտայրիչ (ջերմության աղբյուր)
• Սառը ջրով լցված անոթ (անվտանգության համար)

Փորձի ընթացքը՝

Վերցրեցի մետաղյա ձողն ու դրա վրա հավասար հեռավորությամբ ամրացրեցի մոմիկներ կամ մոմի կաթիլներով կպցրած փոքրիկ թղթիկներ։

Ձողի մեկ ծայրը տաքացրեցի՝ օգտագործելով սպիրտայրիչ կամ այլ ջերմության աղբյուր։

Սպասեցի մի քանի րոպե։ Դիտեցի, թե ինչպես են մոմիկները սկսում հերթով հալվել՝ տաք կետի ուղղությամբ։

Եզրակացություն՝

Այս փորձը ցույց է տալիս, որ ջերմությունը տարածվում է մետաղի երկարությամբ՝ տաք կետից սառը հատվածներ։ Մոմիկների հալվելը վկայում է, որ ջերմությունը անցնում է նյութի ներսում՝ ջերմահաղորդականության ճանապարհով։

2.Բացատրել,թե ինչպե՞ս է ջերմահաղորդումն իրականացվում մոլեկուլների քաոսայն շարժմամբ և փոխազդեցությամբ:

Ջերմահաղորդումն այն գործընթացն է, որի միջոցով ջերմությունը (ջերմային էներգիան) փոխանցվում է մարմիններից մեկից մյուսը։ Երբ խոսում ենք մոլեկուլների քաոսային շարժման ու փոխազդեցության մասին, հիմնականում նկատի ունենք ջերմահաղորդման մեխանիզմը՝ հաղորդակցությամբ (կոնդուկցիա)։

3.Թվարկել լավ և վատ ջերմահաղորդիչ նյութեր

Լավ ջերմահաղորդիչ նյութեր	Վատ ջերմահաղորդիչ նյութեր
Ալյումին	Փայտ
Պղինձ	Պլաստմասսա
Արծաթ	Ապակի
Ոսկի	բամբակ
Երկաթ	Օդ
Պողպատ	Ստիրոպոր (փրփրապլաստ)
	Ռետին

4.Ինչու՞ է օդը վատ ջերմահաղորդիչ

Օդը գազ է։ Գազում մոլեկուլները շարժվում են շատ ազատ ու անկանոն՝ և հիմնականում բավականին հեռու են միմյանցից։ Երբ օդի մի մոլեկուլ տաքանում է, նա պետք է բախվի հարևան մոլեկուլին՝ էներգիան փոխանցելու համար։ Բայց քանի որ մոլեկուլները շատ հեռու են իրարից, այդ բախումները լինում են հազվադեպ։ Արդյունքում՝ էներգիայի փոխանցումը (այսինքն՝ ջերմահաղորդումը) դանդաղ է և անարդյունավետ։

5.Ի՞նչ կիրառություններ ունեն վատ ջերմահաղորդիչները

Վատ ջերմահաղորդիչները՝ կամ ջերմամեկուսիչները, ունեն շատ կարևոր կիրառություններ, հատկապես այնտեղ, որտեղ պետք է պահպանել ջերմությունը կամ կանխել դրա անցումը։

6.Ջերմահաղորդման ո՞ր եղանակն են անվանում կոնվեկցիա

Կոնվեկցիա (կամ հոսքով ջերմահաղորդում) կոչվում է ջերմության փոխանցման այն եղանակը, որը տեղի է ունենում հեղուկներում և գազերում (այսինքն՝ հոսող միջավայրերում)՝ միջավայրի մասնիկների տեղաշարժման շնորհիվ։

7.Ո՞րն է կոնվեկցիայի և ջերմահաղորդականության երևույթի հիմնական տարբերությունը:

—

8.Ինչպե՞ս է գոյանում ամպը:

Երբ արևը տաքացնում է ջուրը (ծով, գետ, լիճ, հող), ջրի մի մասը գոլորշիանում է՝ դառնալով ջրային գոլորշի։ Այս գոլորշին բարձրանում է վերև, դեպի մթնոլորտ։

9. Ինչպե՞ս է առաջանում քամին:

Քամին առաջանում է, երբ մթնոլորտում օդը շարժվում է բարձր ճնշման գոտուց դեպի ցածր ճնշման գոտի։

10. Ինչու՞ են հեղուկները և գազերը տաքացնում ներքևից:

Հեղուկներն ու գազերը (օրինակ՝ ջուրն ու օդը) տաքացնում են ներքևից, որովհետև միայն այդ դեպքում կարող է տեղի ունենալ կոնվեկցիա՝ այսինքն՝ ջերմության փոխանցում հոսքի միջոցով։

11.Հնարավո՞ր է արդյոք կոնվեկցիան պինդ մարմիններում:Ինչու՞

Ո՛չ, կոնվեկցիան պինդ մարմիններում հնարավոր չէ, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ է, որ նյութի մասնիկները կարողանան տեղաշարժվել։

12.Ի՞նչ է էլեկտրամագնիսական դաշտը:Ի՞նչ վիճակներում կարող է գոյություն ունենալ:

Էլեկտրամագնիսական դաշտը (կամ էլ․մագ․ դաշտ) ֆիզիկական դաշտ է, որը ստեղծվում է՝

• լիցքավորված մասնիկների շարժման,
• էլեկտրական լիցքի և
• մագնիսական ուժերի պատճառով։

13. Ի՞նչ է էլեկտրամագնիսական ալիքը:

Էլեկտրամագնիսական ալիքը (EM ալիքը) ֆիզիկական երևույթ է, որն արտահայտում է էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի փոփոխություններ, որոնք տարածվում են ժամանակի ընթացքում և տարածության մեջ՝ մեկ ուղղությամբ։

14.Ջերմահաղորդման ո՞ր տեսակն են անվանում ճառագայթային ջերմափոխանակում:Բերել  օրինակներ:

Ճառագայթային ջերմափոխանակում (կամ ռադիացիոն ջերմափոխանակում) այն ջերմահաղորդման տեսակն է, երբ ջերմությունը փոխանցվում է էլեկտրամագնիսական ալիքներով՝ առանց միջավայրի մոլեկուլների (այսինքն՝ առանց նյութի) մասնակցության։

15.Ո՞ր մարմինն է ավելի լավ կլանում ջերմային ճառագայթումը՝սև,թե՞ սպիտակ:Բերել մի քանի օրինակներ: 

Սև

Золотое руно — известный символ, взятый из древнегреческой мифологии. Ясон собирает команду аргонавтов и отправляется в Колхиду. Почему корабль назвали «Арго» и при чем здесь шкура золотого барана?

По мифологии Древней Греции, золотое руно было одним из самых ценных объектов, и его поиски стали основным сюжетом в легенде о Ясоне и Аргонавтах. Вот несколько причин, почему герои отправились за золотым руном:

1. Слава и богатство: Золотое руно символизировало богатство и могущество. Его получение могло принести Ясону славу и уважение.

2. Восстановление чести: Ясон, сын Эсона, был изгнан со своего родного города Иолкос (нынешний город Волос). Он отправился за золотым руном, чтобы вернуть себе законное место на троне и восстановить честь своей семьи.

3. Задание царя: Царь Иолкоса Эзон послал Ясона за золотым руном, чтобы проверить его храбрость и способности. Получение руна было условием для его возвращения на трон.

4. Сила руна: По легенде, золотое руно обладало магическими свойствами и могло даровать своему обладателю власть и защиту.

5. Приключение и исследование: Поиски золотого руна стали эпическим приключением, в которое Ясон собрал команду героев — аргонавтов, что само по себе сделало эту историю привлекательной для слушателей и читателей.

Таким образом, поход за золотым руном был не только поиском ценного артефакта, но и поиском личной славы, восстановления чести и приключением, полным испытаний и трудностей.

При

Царь Пелий и Ясон

Богат и славен был город Иолк. Правил в нем алчный царь Пелий, отнявший власть у своего брата Эсона. Никто не осмеливался выступить против тирана Пелия, но однажды было ему предсказано, что явится человек, обутый в одну сандалию и лишит его власти. У Эсона подрастал сын, которого назвали Ясоном. До 20 лет юношу растил кентавр Хирон, а когда юноша превратился в мужчину, отправился он в родной Иолк, чтобы вернуть себе власть. Царь Пелий пришел в ужас, увидев Ясона во дворце. Ясон захотел вернуть трон, принадлежавший ему и его отцу.

— Докажи, что ты достоин быть царским наследником! — предложил коварный царь. — Привези мне золотое руно, и я отдам власть твоему отцу!

Начало путешествия

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Пришлось Ясону собирать команду и строить корабль.

«Построил этот корабль сын Арестора, Арг; сама богиня Афина помогала ему. Она вделала в корму кусок священного дуба из рощи оракула Зевса в Додоне. Прекрасен был этот десятивесельный корабль, названный «Арго».

По разным источникам, его построили всего за 3 месяца, а храбрых юношей, отправившихся в путешествие назвали в честь корабля — «аргонавтами». Всего в путь отправились около 50 аргонавтов. Среди них были близнецы Диоскуры — Кастор и Полидевк, а также Орфей, Геракл, Пелей, Гилас и другие.

Когда аргонавты во главе с Ясоном прибыли на остров Лемнос, управляемый женщинами, царица Гипсипила хотела напасть на них с оружием, но её убедили принять их с миром. Позже Гипсипила родила Ясону сыновей Евнея и Неброфона.
Испытав множество приключений, аргонавты с помощью покровительствовавших им Геры и Афины достигли Колхиды, где правил царь Ээт. Царь согласился отдать золотое руно, если Ясон запряжет в плуг медноногих изрыгающих пламя огромных быков (дар Гефеста), вспашет поле и засеет его зубами дракона. Бог любви Эрот по просьбе Афины и Геры вселил в сердце дочери Ээта волшебницы Медеи любовь к герою. Медея дала ему мазь, спасавшую от огненного дыхания быков.
Хотя Ясон сумел засеять поле зубами дракона и перебить выросших из них воинов, Ээт не отдал руна, а замыслил сжечь Арго и убить аргонавтов. Однако Медея усыпила охранявшего золотое руно дракона и помогла похитить руно. Медея со своим братом Апсиртом и аргонавтами бежала из Колхиды. Дорогой, чтобы задержать преследователей, Медея убила брата и разбросала куски его тела по морю. Сраженный горем Ээт прекратил погоню, чтобы собрать части тела сына и предать их погребению.

Сальватор Роза «Ясон убивает дракона» Середина 17 века

Вернувшись в Иолк, Ясон узнал, что за время его отсутствия Пелий убил его отца и всех его родственников. Благодаря хитрости Медеи, убедившей дочерей Пелия, что для возвращения отцу молодости его следует разрубить на части, Ясон жестоко отомстил обидчику.
Когда Ясон решил вступить в новый брак с дочерью царя Креонта Главкой, Возмущённая изменой, Медея прислала в дар новобрачной отравленное одеяние, и та умерла в страшных мучениях. Своих малолетних сыновей от Ясона Мермера и Ферета Медея убила на его глазах, а сама унеслась на колеснице, запряжённой крылатыми конями. Безрадостной после этого стала жизнь Ясона и нигде не находил он себе места. Однажды, проходя мимо стоявшего на приколе «Арго» он почувствовал усталость и прилег отдохнуть в его тени. Но старое судно обрушилось и погребло под своими останками Ясона.

Какова легенда о Золотом Руно?

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Какова легенда о золотом руне?

Легенда о Золотом Руне возникла потому, что овечье руно использовалось для вылова крупиц золота из горных ручьев. Крупицы золота, цепляясь за овечье руно, превращали его в золотое руно.

Почему золотое руно называют золотым?

Из-за способа добычи золота

Жители Кавказа погружали в золотоносные горные реки бараньи шкуры, на которых постепенно оседали крупицы золота, несомые потоком. Ранние греческие мореплаватели могли видеть на Кавказе такие «позолоченные» шкуры, и их рассказы в дальнейшем трансформировались в миф о золотом руне.

Что олицетворяет золотое руно?

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Что значит фразеологизм «золотое руно»?

Богатство, к овладению которым прилагают немало усилий 

Առավոտ է, արև։

Կանաչների միջով,

Կանաչների միջով

Առուները՝ գարնան

Դրոշակն են տանում

Իրենց գլխի վերև:

Առավոտ է, արև։

Կանաչների միջով,

Կանաչների միջով

Բարդիները կարծես

Արեգակն են տանում

Իրենց գլխի վերև։

Առավոտ է, արև։

Կանաչների միջով,

Կանաչների միջով

Քամիները ծաղկանց

Ճոխ պսակն են տանում

Իրենց գլխի վերև։

Առավոտ է, արև։

Ծաղիկների միջով

Ծաղիկների միջով

Մրջյունները մեղվի

Պաղ դիակն են տանում

Իրենց գլխի վերև։

Առավոտ է, արև…

1. Նկարագրի՛ր բանաստեղծական առավոտը։

Գարնան առավոտ որը այնքան վառ է որ գետնին տերևները փայլում են։

2. Ի՞նչ տրամադրություն է արտահայտում բանաստեղծությունը։

Առավոտ երբ մարդիկ արդնանում են և գնում են իրենց գործերով։

Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է,
Հասկացեք, էլի, ես մի քիչ բարդ եմ,
Քարի պես պինդ եմ, հողի պես փխրուն,
Ինչպես չլինի դեռ մի քիչ մարդ եմ։

Ես իմ իշխանն եմ, իմ գլխի տերը,
Եվ ինձ թվում է՝ մեծ ու անպարտ եմ,
Բայց ինչ-որ չափով և ինչ-որ մի տեղ
Դեռ թիապարտ եմ։

Մերթ ոտից գլուխ զարդեր եմ հագնում,
Մերթ այնպես անշուք, պարզ ու անզարդ եմ,
Մերթ քար ու քարափ, մերթ վայրի խոպան,
Մերթ կանաչ անտառ ու ցանած արտ եմ։

Հավիտենության լծորդն եմ անդուլ,
Բայց և կարճատև մի ակնթարթ եմ,
Փոթորիկներ են եռում հատակիս,
Թեև երեսից այսպես հանդարտ եմ։

Կյանքս ավարտելու վրա եմ արդեն,
Բայց ինքս, ավա՜ղ, դեռ անավարտ եմ…
Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է,
Հասկացեք, էլի, ի՞նչ արած, մարդ եմ։

1. Առանձնացրո՛ւ և բացատրիր անհասկանալի բառերը։ 

Մերթ-Երբեմն

թիապարտ-ծանր չարչարալից աշխատանքի դատապարտված

անդուլ-անդադար

2. Ներկայացրե՛ք բանաստեղծության ասելիքը։ 

3. Գրե՛ք ստեղծագործական աշխատանք ,,Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է,,։

,,Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է,, ինձ թվում է որ այս նախադասությունը ուզում է ասել որ ինձ դժվար է հասկանալ բայց պետք չէ ինձ նից խուսափել։

Իմ մահով ոչինչ չի փոխվի կյանքում,
Ու չի պակասի աշխարհում ոչինչ,-
Մի լույս կմարի հինգերորդ հարկում,
Կմթնեն մի պահ աչքերը քո ջինջ։

Բայց հավքերն էլի հարավ կչվեն,
Մանուկներն էլի կխաղան բակում,
Կանաչներն էլի ցողով կթրջվեն,
Ծաղիկներն էլի կշնչեն մարգում։

Կվառվի լույսը հինգերորդ հարկում,
Կժպտան նորից աչքերը քո ջինջ,
Իմ մահով ոչինչ չի փոխվի կյանքում,
Եվ չի պակասի աշխարհում ոչինչ։

1. Ո՞րն է հեղինակի ասելիքը։ 

2. Գրի՛ր քո կարծիքը ,,Կյանքի յուրաքանչյուր պահը հնարավորություն է,, ասույթի վերաբերյալ։

,,Կյանքի յուրաքանչյուր պահը հնարավորություն է,, նշանակում է որ կյանքիտ մեջ ոչ մի բան բաց չթողնես որինակ մարդկանց կամ իրեր որոնք քեզ օգուտ կտաին կամ ուրիշ էմոցիաներ մարդկանց դեպքում այնպիսի մարդկանց ում դու կարող ես վստահել և ումից կարող ես օգնություն խնդրել երբ դու վատ իրավիճակում ես։

Сизифов труд — это выражение, которое означает бесполезную, бесконечно тяжёлую и повторяющуюся работу, не приносящую результата. Происходит оно из древнегреческой мифологии. Сизиф был царём, которого боги наказали за хитрость и неповиновение: он должен был вечно катить огромный камень на вершину горы, но каждый раз, когда почти достигал вершины, камень скатывался вниз, и всё начиналось сначала. Это стало символом наказания бессмысленным трудом. Согласно Гомеру — мудрый, порочный и корыстолюбивый человек. Первый воспользовавшийся корыстолюбием и обманом. В современном языке выражение «сизифов труд» используют, когда говорят о деле, которое отнимает много сил, но не даёт никакого результата — как будто ты трудишься зря.

Մասնական բացահայտիչ

Մասնական բացահայտիչը բացահայտում է բացահայտյալի միայն մի կողմը, մի հատկանիշը և ձևավորվում է որպես, իբրև կապերով։

Մասնական բացահայտիչը հոլովով և թվով համաձայնում է բացահայտյալին։

Մասնական բացահայտիչը որոշիչ հոդ չի ստանում։

Ունի ազատ շարադասություն և կարող է ընկնել բացահայտյալից առաջ և հետո։

1.       Կետադրի՛ր նախադասությունները։

Որպես փորձառու որսորդ միայն քեռի Համոն ճիշտ կողմնորոշվեց։

Որպես փորձառու որսորդ’ միայն քեռի Համոն ճիշտ կողմնորոշվեց։

Միայն քեռի Համոն որպես փորձառու որսորդ ճիշտ կողմնորոշվեց։

Միայն քեռի Համոն’ որպես փորձառու որսորդ, ճիշտ կողմնորոշվեց։

Մարտինին որպես օրինապահ զինվորի հայտնեցին շնորհակալություն։

Մարտինին’ որպես օրինապահ զինվորի, հայտնեցին շնորհակալություն։

Մասնավորող-պարագայական բացահայտիչը հստակեցնում, որոշակիացնում է գործողության կատարման տեղը կամ ժամանակը։ Մասնավորող բացահայտիչը նույնպես տրոհվում է բութով ու ստորակետով։ Սովորաբար բացահայտյալի հետ համաձայնում է հոլովով ու դեմքով, սակայն կան բացառություններ։

Այսօր՝  19:00-ին, սկսվում է մայրենիի ֆլեշմոբը:

Ժամանակի պարագայական բացահայտիչը կոնկրետացնում է գործողության կատարման ժամանակը:

Այստեղ՝ մեր կրթահամալիրում, նախագծային կրթություն է իրականացվում:

Տեղի պարագայական բացահայտիչը կոնկրետացնում է գործողության կատարման տեղը:

3.Ընդգծի՛ր պարագայական բացահայտիչները՝ նշելով տեսակը: Կետադրի՛ր:

Ձորի երկու կողմում’ թավուտ անտառների մեջ’ արջեր շատ են լինում:

Պապս արթնանում է վաղ առավոտյան’ ուղիղ ժամը վեցին:

Երևանում’ Աբովյան փողոցում’ աշխույժ եռուզեռ է:

Հաջորդ օրը’ շոգ կեսօրին, նա տուն վերադարձավ:

Դրսում’ մայթերին տների անկյուններում, կուտակվել էին չորացած տերևներ:

Ձմռանը առաջին ձյան գալուն պես հովիվներն իջնում են սարերից:

Նա բոլորովին որբ եկել էր Բաթում իր ազգականի մոտ:

4.Կետերի փոխարեն գրի՛ր պարագայական բացահայտիչներ:

Մարինեն լուռ նստել էր տանը՝ ․․․․․․․․․․․․։

Առավոտյան՝ ․․․․․․․․․․․․, Արամը սպասում էր ընկերներին:

Այս գիրքը վերցրել եմ գրադարանից՝ ․․․․․․․․․․․․․․․․:

Մայրս որոշել է անպայման վերադառնալ հայրենիք՝ ․․․․․․․․․․․․․․․․․․:

Երեկ՝ ․․․․․․․․․․․․․․․․․․, ձիով վերադառնում էի վերին գյուղերից:

Առաջադրանք 1

Եվրոպան 1815-1850-ական թթ.-եր/ էջ 38-42

• Համեմատիր նապոլեոնյան և հետնապոլեոնյան դարաշրջանները:
  Նապալեոնը տարածեց Ֆրանսիական հեղափոխության գաղափարները՝ ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն։ Շատ երկրներում Նապոլեոնն անցկացրեց փոփոխություններ՝ օրենքներ, նոր կարգեր, կրթական բարեփոխումներ։ Հետնապոլեոնյան դարաշրջանը (1815-ից հետո) սկսվեց Նապոլեոնի պարտությունից հետո։ Եվրոպական ղեկավարները հավաքվեցին Վիեննայում և որոշեցին վերականգնել հին կարգը՝ միապետություններ, ազնվականներ, եկեղեցու ուժեղ դիրք։ Նրանք չէին ուզում նոր հեղափոխություններ։ Այս ժամանակաշրջանը ավելի խաղաղ էր, բայց նաև ավելի պահպանողական։
• Հիմնավորիր զարգացման որ ուղին է նախընտրելի ՝ հեղափոխական, թե բարենորոգումների:
  Հեղափոխությունը հաճախ բերում է մեծ փոփոխությունների, բայց նաև՝ պատերազմների, ավերածությունների և արյունահեղության։ Բարենորոգումները տեղի են ունենում աստիճանաբար, առանց մեծ ցնցումների։ Դրանք ավելի անվտանգ են երկրի ու ժողովրդի համար։ Օրինակ՝ Նապոլեոնը շատ բան փոխեց հեղափոխությամբ, բայց հետո շատ բան վերադարձավ նախկին վիճակին։ Մինչդեռ բարենորոգումների միջոցով երկրները հասան փոփոխությունների՝ առանց քաոսի։ Դրա համար ավելի լավ է փոփոխությունները անել բարենորոգումների միջոցով, ոչ թե հեղափոխությամբ։
• Վիեննայի վեհաժողովի որոշումներով Եվրոպայում հաստատված ազգային-պետական սահմանները:
  1815 թվականին, Նապոլեոնի պարտությունից հետո, Եվրոպայի առաջնորդները հավաքվեցին Վիեննայի վեհաժողովում։ Նրանք որոշեցին վերականգնել խաղաղությունն ու հին կարգերը։ Ֆրանսիան վերադարձավ իր հին սահմաններին։ Նիդեռլանդները միացան Բելգիային, Ռուսաստանը ստացավ Լեհաստանի մի մասը, իսկ Ավստրիան՝ Հյուսիսային Իտալիայի տարածքներ։ Պրուսիան ևս ընդլայնվեց։ Գերմանիայում ստեղծվեց Գերմանական միություն՝ մի քանի փոքր պետությունների համագործակցությամբ։
• 

Վիեննայի վեհաժողով, համաեվրոպական վեհաժողով, որտեղ որոշվեցին Եվրոպայի պետությունների սահմանները։ Իր ընդգրկմամբ նախադեպը չունեցող Վիեննայի վեհաժողովին մասնակցում էին 2 կայսր, 4 թագավոր, 2 թագաժառանգ և 215 իշխանական տների ղեկավարներ։ Այստեղ հավաքվել էր 450 դիվանագետ։ Այն ավարտեց եվրոպական տերությունների կոալիցիաների պատերազմները (Դաշնախմբային պատերազմներ) նապոլեոնյան Ֆրանսիայի դեմ (Նապոլեոնյան պատերազմներ)։ Տեղի է ունեցել Վիեննայում 1814 թվականի սեպտեմբերից 1815 թվականի հունիսը։ Վիեննայի կոնգրեսին մասնակցել են եվրոպական բոլոր պետությունների (բացի Թուրքիայից) 216 ներկայացուցիչներ։ Կոնգրեսում առաջատար դեր էին խաղում Անգլիան, Ռուսաստանը և Ավստրիան։

Բանակցությունները հաճախ ընդհատվում էին պարահանդեսներով, ներկայացումներով, որսով։ «Պարող վեհաժողով»՝ այդպես է այն մնացել բոլորի հիշողության մեջ։ Պայմանագրերը մշակվում էին առանձին աշխատանքային խմբերում։

Վեհաժողովին մասնակցող յուրաքանչյուր երկիր հետամուտ էր իր շահերին։ Ռուսաստանը, Անգլիան, Ավստրիան և Պրուսիան վերաձևեցին Եվրոպայի պետական սահմանները՝ հաշվի չառնելով այլ ազգերի՝ սեփական պետություն ունենալու իրավունքը։ Այսպես, Նապոլեոնի ստեղծած Վարշավայի դքսությունը լուծարվեց։ Լեհական հողերի զգալի մասն անցավ Ռուսաստանին։ Պահպանվեց Իտալիայի և Գերմանիայի մասնատվածությունը։ Անգլիան ստացավ Մալթա կղզին և հոլանդական մի շարք գաղութներ։

Վեհաժողովի մասնակիցները գտնում էին, որ Ֆրանսիական հեղափոխությունը Եվրոպայում խախտել է օրինական կարգը։ Նրանք որոշեցին վերականգնել տապալված արքայատոհմերն ու իշխանական տները։ Դա վերաբերում էր առաջին հերթին Ֆրանսիային։ Վերականգնվեցին նաև նրա մինչհեղափոխական սահմանները։

Վիեննայի կոնգրեսի կարևորագույն խնդիրներն էին Ֆրանսիական հեղափոխությամբ և նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ վերացված ավատատիրական (ֆեոդալական), միապետական կարգերի վերականգնումը, մի շարք տապալված գահատոհմերի (դինաստիաների) վերահաստատումը, պայքարը ազգային-ազատագրական ու հեղափոխական շարժումների դեմ, դաշնակից տերությունների հաղթանակի ամրապնդումը, Ֆրանսիայում նապոլեոնյան վարչակարգի վերականգնումը կանխելու և Եվրոպան Ֆրանսիայի նոր զավթողական պատերազմներից ապահովագրելու ամուր երաշխիքների ստեղծումը, հաղթողների տարածքային հավակնությունների բավարարումը և Եվրոպայում նոր պետական սահմանների հաստատումը։

Կոնգրեսի նիստերի ժամանակ, Էլբա կղզի աքսորված Նապոլեոնը, 1815 թվականի մարտի 1-ին անսպասելիորեն ափ իջավ Ֆրանսիայում և հաղթարշավով սկսեց առաջանալ դեպի Փարիզ (Նապոլեոն Բոնապարտի 100 օրը)։ Կոնգրեսի մասնակիցները Նապոլեոնի դեմ անհապաղ ստեղծեցին նոր, յոթերորդ դաշնախումբը (կոալիցիան)։

Վաթեռլոոյի ճակատամարտից մի քանի օր առաջ, 1815 թվականի հունիսի 9-ին, Ռուսաստանը, Պրուսիան, Ավստրիան, Անգլիան, Ֆրանսիան, Իսպանիան, Շվեդիան և Պորտուգալիան ստորագրեցին 121 հոդվածներից և 17 առանձին հավելվածներից բաղկացած Վիեննայի կոնգրեսի գլխավոր եզրափակիչ պայմանագիրը։ Վիեննային կոնգրեսովով Ֆրանսիան զրկվեց բոլոր տերիտորիալ նվաճումներից։ Բելգիան և Հոլանդիան միավորվեցին Նիդերլանդական թագավորության մեջ, որը Պրուսիայի և Ավստրիայի հետ պետք է դառնար «պատնեշ» ընդդեմ Ֆրանսիայի։ Նապոլեոնի նախկին դաշնակից Դանիայից, անջատվեց Նորվեգիան և միացավ Շվեդիային։ Դանիան ստացավ Շլեզվիգը և գերմանական Հոլշթայնը։

Վիեննայի կոնգրեսը չեզոք պետություն հռչակեց 19 կանտոններից (շրջաններից) բաղկացած Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիան։ Լեհաստանը կրկին ենթարկվեց քաղաքական մասնատման՝ բաժանվելով ցարական Ռուսաստանի, Ավստրիայի և Պրուսիայի միջև։ Կրակովը հռչակվեց «անկախ քաղաք»։

Գերմանիան մնաց 38 ինքնուրույն պետություններից բաղկացած երկիր։ Գերմանական պետություններից և Ավստրիական տիրույթների մի մասից ստեղծվեց Գերմանական միությունը՝ Ավստրիայի գերիշխանության ներքո։

Վիեննայի կոնգրեսը ամրապնդեց նաև Իտալիայի քաղաքական մասնատվածությունը։ Ապենինյան թերակղզում պահպանվեցին 8 իտալական պետություններ։ Իտալիայի հարավ-արևմուտքում վերականգնվեց Սարդինական թագավորությունը (Պիեմոնտը)․ նրան միացվեցին Սավոյան ու Նիցցան։ Նշանակալիորեն ընդլայնվեց Պրուսիայի տարածքը։ Լեհական հողերից նրան մնացին Պոզնանը, Գդանսկը (Դանցիգը) և Տորունը, Սաքսոնիայի տարածքի գրեթե կեսը, տնտեսապես զարգացած Հռենոսյան մարզը և Վեստֆալիան։ Ավստրիան, լեհական հողերից բացի, ստացավ Արևմտյան Ուկրաինան (Դալիցիան) և Տեռնոպոլի շրջանը, հաստատվեց նաև իտալական հողերում (նրան անցան Լոմբարդիան և նախկին Վենետիկի հանրապետության տարածքը, որով և իր գերիշխանությունը հաստատեց Ադրիատիկ ծովում)։

Իտալական Պարմա, Մոդենա, Տոսկանա դքսություններում գահ բարձրացան Հաբսբուրգների դրածոները, որոնք դաշնակցային պայմանագրերով կապվեցին Ավստրիայի հետ։ Հաբսբուրգների փաստական գերիշխանությունը տարածվեց Իտալիայի վրա, բացառությամբ՝ Աարդինական թագավորության։

Վիեննայի կոնգրեսում նշանակալի տերիտորիալ ձեռքբերումներ ունեցավ ցարական Ռուսաստանը։ Նախկին Վարշավայի դքսության մեծ մասը, որն անվանվեց «Լեհական թագավորություն», անցավ Ռուսաստանին։ Ռուսաստանը ստացավ նաև Ֆինլանդիան ու Բեսարաբիան։

Անգլիան ամրապնդեց իր առևտրական ու ծովային գերիշխանությունը և պահպանեց Հոլանդիայից ու Ֆրանսիայից զավթած գաղութների ու ծովային հենակետերի մի մասը (Մալթան՝ Միջերկրական ծովում, Հոնիական կղզիները, Կապի գաղութը Աֆրիկայի հարավում և Ցեյլոն կղզին)։

Վիեննայի կոնգրեսի եզրափակիչ պայմանագրի հատուկ հոդվածները վերաբերում էին միջազգային հարաբերությունների տարբեր հարցերի։ Պայմանագրին կցվեցին մի շարք հավելվածներ։ Վիեննայի կոնգրեսի որոշումների հետևանքով Լեհաստանը չորրորդ անգամ բաժանվեց։ Ամրապնդվեց Գերմանիայի և Իտալիայի քաղաքական մասնատվածությունը։ Այդ երկրներում իր փաստական գերիշխանությունը հաստատեց Ավստրիան։ Վիեննայի կոնգրեսի ամրապնդեց նապոլեոնյան պատերազմների վերջում ստեղծված ուժերի նոր հարաբերակցությունը, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում ցարական Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի առաջատար դերը, որը պահպանվեց մի քանի տասնամյակ։ Որպես Վիեննայի կոնգրեսի պայմանագրի լրացուցիչ ակտ 1815 թվականիի սեպտեմբերի 26-ին ստեղծվեց Սրբազան դաշինքը։

Վիեննայի վեհաժողովը (1814-1815թթ.) տեղի է ունեցել Նապոլեոնյան պատերազմներից հետո՝ Եվրոպայում նոր քաղաքական սահմանների ձևավորման համար։ Կոնգրեսին մասնակցել են գրեթե բոլոր եվրոպական պետությունները։ Գլխավոր դերակատարներն էին Ռուսաստանը, Ավստրիան, Անգլիան և Պրուսիան։
Վեհաժողովի նպատակները էին՝

• վերականգնել արքայատոհմերի իշխանությունը,
• կանխել հեղափոխական շարժումները,
• սահմանել նոր քարտեզ՝ հաշվի առնելով հաղթողների շահերը։
  Այն ամրապնդեց ավատատիրական կարգերը և միապետությունը՝ անտեսելով ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքը։

Հարցեր

1. Որտե՞ղ և ե՞րբ է տեղի ունեցել Վիեննայի վեհաժողովը։
   Վիեննայի վեհաժողովը տեղի է ունեցել Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում՝ 1814 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1815 թվականի հունիսը։
2. Որքա՞ն պետությունների ներկայացուցիչներ են մասնակցել վեհաժողովին։
   Մասնակցել են 216 ներկայացուցիչներ՝ եվրոպական գրեթե բոլոր պետություններից (բացառությամբ Օսմանյան կայսրության)։
3. Ինչո՞ւ է Վիեննայի վեհաժողովը անվանվում «պարող վեհաժողով»։
   Քանի որ բանակցությունները հաճախ ընդհատվում էին պարահանդեսներով, ներկայացումներով և որսով, ինչի պատճառով այն հիշվել է որպես «պարող վեհաժողով»։
4. Ի՞նչ էր վեհաժողովի գլխավոր նպատակը Նապոլեոնի պարտությունից հետո։
   Վերականգնել տապալված միապետական կարգերը, ամրապնդել հին իշխանությունները, կանխել հեղափոխությունները և սահմանել նոր քարտեզ՝ ըստ հաղթողների շահերի։
5. Ինչպե՞ս վերաբերվեցին վեհաժողովում Լեհաստանի հարցին։ Ո՞ր պետություններն էին մասնակից։
   Լեհաստանը կրկին մասնատվեց՝ անցնելով Ռուսաստանի, Ավստրիայի և Պրուսիայի միջև։ Կրակովը հռչակվեց «անկախ քաղաք»։ Մասնակիցներն էին՝ Ռուսաստանը, Ավստրիան և Պրուսիան։
6. Ի՞նչ տարածքային ձեռքբերումներ ունեցավ Ռուսաստանը։
   Ռուսաստանը ստացավ Վարշավայի դքսության մեծ մասը (Լեհական թագավորություն անվամբ), Բեսարաբիան և Ֆինլանդիան։
7. Ի՞նչ ազդեցություն ունեցավ Անգլիան Միջերկրական ծովում և գաղութային տարածքներում։
   Անգլիան ամրապնդեց իր ծովային գերիշխանությունը։ Ստացավ Մալթան, Հոնիական կղզիները, Կապի գաղութը և Ցեյլոնը։
8. Ինչպե՞ս ձևավորվեց Գերմանական միությունը, և ո՞ր պետության ազդեցության տակ։
   Գերմանական միությունը կազմվեց 38 պետություններից՝ Ավստրիայի գերիշխանության ներքո։
9. Ի՞նչ էր Սրբազան դաշինքը, և ե՞րբ այն կազմվեց։
   Սրբազան դաշինքը ստեղծվեց 1815 թվականի սեպտեմբերի 26-ին՝ Ռուսաստանի, Ավստրիայի և Պրուսիայի կողմից՝ հեղափոխությունների դեմ պայքարելու համար։
10. Ի՞նչ հետևանքներ ունեցավ վեհաժողովը Իտալիայի համար։
    Իտալիան մնաց քաղաքականապես մասնատված։ Նրա հողերի մեծ մասը անցավ Ավստրիային կամ հպատակվեց նրան։ Միայն Սարդինական թագավորությունը մնաց անկախ։

Curiosity is a driving force behind human progress. From the earliest civilizations to the modern world, it is curiosity that has propelled us to seek new knowledge, explore unknown realms, and challenge our understanding of reality. At its core, curiosity is not just a desire to learn but an intrinsic motivation to understand the world around us. It sparks innovation, fosters creativity, and encourages the pursuit of truth.

However, curiosity is not always straightforward. Sometimes it leads us down paths that are uncertain or even uncomfortable. It can provoke questions that don’t have easy answers, forcing us to confront our own limitations and biases. But it is through this process of exploration and questioning that we expand the boundaries of our understanding.

Curiosity is, in many ways, a paradox. The more we know, the more we realize how much there is to learn. This endless cycle of seeking and discovering is what keeps us intellectually engaged and open to new ideas. It is a fundamental part of what it means to be human. As the philosopher Socrates once said, “The only true wisdom is in knowing you know nothing.” This humility in the face of knowledge is what makes curiosity not just an intellectual pursuit but a deeply philosophical one.

In our increasingly interconnected world, curiosity also encourages empathy. When we seek to understand others’ perspectives and experiences, we break down barriers and build bridges between different cultures, ideologies, and traditions. This global curiosity fosters not just intellectual growth, but also emotional and social understanding.

Therefore, curiosity should be nurtured and celebrated. It is the foundation upon which learning, innovation, and human connection are built. In a world that is often complex and confusing, it is curiosity that provides us with the tools to navigate it

Սովորել. Լուծույթներ

1. 2-ական գ զանգվածով հետևյալ նյութերից` SO2, CO2, P2O5 որի նյութաքանակը կլինի առավել՝ ա) մեծ, բ) փոքր:

  M=m/n

ա․ CO₂

բ․ P₂O₅

1. Որքան է 0,2 մոլ քանակով ածխածնի ատոմների թիվը:

0.2*6.02*10²³=1.204*10²³

1. Որոշել նյութերում տարրերի օքսիդացման աստիճանները. NaCl, Cl2O7, Cr2O3,H2SO4

4.Ինչքա՞ն աղ է պետք վերցնել, որ ստանաք  CuSO4 27% լուծուծույթ:

27գ